In Denemarken..

Blog van Robbert, Evelyn, Thijs, Maarten en Ruben

Onze tijd in Denemarken zit er bijna op!

Dit blog is een beetje lang geworden. Ik had ook al een tijdje niet geschreven, dus even een inhaalactie. Verderop lees onder andere hoe een jongen, die met een doof rechteroor is geboren, geneest!

Na bijna 14 maanden in Denemarken te hebben gewoond, denken we dat het tijd is om terug te keren naar Nederland en daar verder aan het werk te gaan. Het is een bijzondere tijd geweest waarin we veel hebben geleerd. Vanaf het begin af aan waren we van plan om hier tijdelijk te blijven – we dachten eigenlijk aan een paar maanden. Uiteindelijk is het meer dan een jaar geworden!

We kijken terug op een hele goede periode, waarbij we zelf gevormd zijn. We leerden hoe het is om op God te vertrouwen, en hoe Hij betrouwbaar blijkt. Onze conclusie: God is betrouwbaar! Jezus is betrouwbaar! We hebben de reformatie zich enorm zien uitbreiden over de hele wereld en we mochten daar een rol in spelen. En die groei is nog steeds aan het toenemen. We zijn er getuige van geweest dat een groot aantal mensen hun leven overgaven aan Jezus, zich afkeerden van hun zonden en besloten zich te laten dopen en achter Jezus aan te gaan en hem zijn blijven volgen. We hebben veel contacten opgedaan over de hele wereld, waarmee we blijven samenwerken. Voor ons is dit nog maar het begin: vanuit Denemarken hebben we al veel ondersteunend werk kunnen doen voor de dingen die in Nederland gebeuren, maar als we terug zijn kunnen we daar nog veel meer tijd aan gaan besteden. En daar zien we naar uit! Want ons land heeft Jezus nodig.

We verwachten rond 13 juli weer op ons vertrouwde adres aan de Heidelaan te wonen. 🙂

Omdat ik al een hele tijd niet heb geschreven, geef ik even een update van een aantal dingen die we de afgelopen periode hebben meegemaakt.

Naar Ierland!

Een tijdje terug ben ik mee geweest naar Ierland, op een kickstart. Een mooie ervaring! Mijn taak was om het hele seminar op video vast te leggen, zodat we deze op Youtube konden plaatsen. Helaas is het geluid niet altijd goed op de opname terecht gekomen, maar desondanks goed te volgen.

Omdat we van de luchthaven van Belfast naar Dublin moesten rijden – een rit van 2 uur – konden we nog een beetje van het (platte)land zien. Echt prachtig! Zelf heb ik op zondagochtend nog ons verhaal kunnen vertellen, hoe het was om huis en haard achter te laten en zo anderen kunnen inspireren om ook stappen te gaan zetten.

sharing

Ik vertel mijn verhaal 🙂

Na afloop hoorde ik van verschillende mensen dat ze graag hetzelfde wilden doen! Maar sommigen kwamen naar me toe en vertelden dat het voor hen niet mogelijk was om een soortgelijke stap te zetten, huis e.d. te verlaten, omdat hun situatie dat niet toeliet. Vaak is de partner niet bereid om dat te doen. Dan kan ik zeggen dat dat bij ons ook zo gegaan heeft. God wil en kan elke situatie veranderen, daar ben ik van overtuigd, al lijkt het soms heel uitzichtloos. Gebed is de sleutel. Afgelopen week zag ik daar trouwens een prachtige film van, die nu meteen mijn favoriete film is geworden: War Room. Echt een aanrader!

Naar Nederland – bidden voor prostituees

Een week of twee later waren we in Nederland. Eerst hebben we met het team een bezoekje gebracht aan Frits Rouvoet. Frits werkt op de wallen en helpt prostituees uit te stappen en is vaak met een team op straat waarbij contacten legt met prostituees, voor en met ze bid, een luisterend oor biedt, etc. Eenmaal daar hebben we wat van Frits’ werk kunnen zien en Torben heeft uitgelegd hoe belangrijk het is om het evangelie op een heldere manier door te geven en de kracht van het evangelie, om te bevrijden. Vervolgens kwamen er een aantal (ex)prostituees die gebed wilden voor verschillende dingen. Ik sprak met een vrouw die niet zo lang daarvoor christen is geworden en door een moeilijke tijd ging. Ze had veel zorgen en angsten. Dus ik bad voor haar en ze voelde zich daarna opgelucht en vrijer. Vervolgens bleek ze nog last van haar been te hebben. Na een kort gebed was deze pijn verdwenen en was ze helemaal verbaast en zei ze tegen Frits: “het is écht weg, écht waar”. Daarna nog voor een aantal anderen mogen bidden. Ik was erg geschokt van deze buurt, de Redlight. Midden op de dag, gezellige terrasjes en vrouwen die zichzelf aanbieden voor een raam, terwijl er allerlei mensen, ook scholieren passeren. Door de verhalen van Frits (zie zijn blog) was ik al een beetje voorbereid en weet ik ondertussen hoeveel pijn er schuilgaat achter de lachende gezichten van de vrouwen.

Kickstart Zelhem – Jezus geneest!

Direct daarna volgende het kickstart weekend op de Betteld bij Zelhem. De locatie was erg mooi, want de meeste deelnemers verbleven op het (volgeboekte) park. Daardoor hoefde niemand aan het einde van de dag naar huis. Eén van de meest opvallende dingen aan dit weekend vond ik dit: als ik even over het terrein liep, ving ik allerlei gesprekken op. En er werd uitsluitend over God gesproken, de Heilige Geest, zonde, bekering, wonderen, de Bijbel, doop, etc. Er was een enorme honger naar God en iedereen leek er te komen om écht te leren.

Een bijzonder verhaal was die van een jongen wiens vriendin een aantal maanden daarvoor tot geloof was gekomen. Hij moest er niet zoveel van weten, hoewel hij wel een positieve verandering bij z’n vriendin opmerkte. Iemand gaf onze film ‘The Last Reformation – The Beginning’ aan hem en daardoor raakte deze jongen toch geïnteresseerd in God. Hij hoorde over de kickstart en hoopte nu te gaan meemaken dat God écht is. Maar wat hij zag viel hem tegen! Hij zag geen wonderen voor zijn ogen gebeuren en was niet onder de indruk van het ‘spreken in tongen’. Hij zei: ‘Dat kan ik ook.. bababa. Dit is gewoon nep! Jullie zijn allemaal acteurs!’. Een aantal mensen sprak met hem en iemand vroeg op een gegeven moment: wat zou God moeten doen om te bewijzen dat Hij bestaat? Hij zei: dan zou Hij m’n dove oor moeten genezen. Hij bleek namelijk geboren te zijn met doofheid aan zijn rechteroor. Degene die voor hem bad dacht bij zichzelf: ‘Tsja.. dat werkt niet zo. Pas geloven als God een wonder gaat doen.. daar gaat Hij niet op in‘. Gelukkig werkt God niet volgens onze standaarden! Na enige tijd bidden opende zijn oor zich! Hij kon voor het eerst sinds zijn leven horen met zijn rechteroor! Hij was diep onder de indruk. Vervolgens werd hem het evangelie nog eens duidelijk uitgelegd: zonde, bekering, het volgen van Jezus. Hij besloot hierop zich te bekeren en tegenover God schuld te bekennen. De mensen die voor hem baden namen hem mee naar de recreatievijver en daar werd hij gedoopt en werd hij een nieuw mens!

Eerder die dag had er zich iets anders afgespeeld in de zaal, waar Torben was bezig met een vraag & antwoord sessie. Torben vertelde dat het soms gebeurt dat de zieke de schuld krijgt als hij of zij niet geneest na gebed en dat dit verkeerd is. Hierop begon iemand in de zaal vrij heftig te snikken. Na afloop van de sessie ging Torben naar haar toe en vroeg wat er aan de hand was. Ze vertelde dat ze een jaar of tien een vervelende ervaring had gehad met mensen die voor haar hadden gebeden. Ze hadden verteld dat het haar ongeloof was waardoor ze niet genas en bovendien hadden ze geprobeerd een boze geest uit te drijven en hadden haar tegen de grond geduwd. Hierdoor was ze erg bang geworden en wilde ze niet meer voor haar laten bidden. Toch kon ze wel gebed gebruiken, want ze vertelde dat ze een ongeneeslijke spierziekte heeft (Myasthenia Gravis). Deze zieke zorgt ervoor dat ze ernstig verzwakt raakt en nauwelijks meer kan lopen of spreken. Gelukkig konden de symptomen goed onderdrukt worden met medicijnen die ze elke 3 uur moest slikken. Hierdoor kan ze redelijk normaal functioneren. Torben moedigde haar aan om degenen die destijds voor haar gebeden hadden te vergeven. Ze deed dit en daarna bad Torben voor haar, dat de angst voor gebed zou verdwijnen. Na dit gebed gebeurde er iets merkwaardigs.. gedurende dag begonnen langzaam haar krachten af te nemen. Hoewel ze de medicijnen op de juiste tijden geslikt hadden, merkte ze dat er iets mis was. De medicijnen leken niet meer te werken! Hoewel ze besloten had dat ze die avond gebed wou ontvangen voor haar spierziekte, was ze dermate verzwakt dat ze het niet langer volhield in de zaal en besloot met haar man terug te gaan naar het chalet die ze op het terrein gehuurd hadden. Haar man hoorde ondertussen over de jongen die genezen was van doofheid en toen hij zijn vrouw zag aftakelen zei hij: ‘dit accepteer ik niet!’. Hij regelde een rolstoel bij de receptie en reed zijn vrouw terug naar de zaal. De zaal was bijna leeg, maar degenen die even daarvoor hadden gebeden voor de jongen die doof was, waren er nog. Hij reed met de rolstoel rechtstreeks op hen af en vroeg hen voor z’n vrouw te bidden. Dat deden ze en al naar even begon haar gezicht te veranderen. Vervolgens kon ze uit de rolstoel opstaan en springen en rennen! Ze was volledig gezond!!

Ik was zelf al richting ons huisje gegaan, maar was iets in de zaal vergeten. Terwijl ik terugliep dacht ik: volgens mij is een reden dat ik terug loop 🙂 Toen zag ik de lachende en blije gezichten en herkende ik degene die genezen was! Evelyn en ik hadden haar en haar man een week eerder via Skype gesproken. Ze wilden dolgraag Jezus volgen en alles voor Hem opgeven. In dat gesprek vertelde ze ook van de spierziekte, dus ik wist al dat ze die ziekte had. Ik maakte toen deze foto:

13346430_10209361700261037_3445903889412804663_n

De volgende dag was ik op Schiphol en plaatste ik deze foto op Facebook. En toen werd ze ‘herkend’ door één van haar vrienden: “Hee, ze zat helemaal niet in een rolstoel! Dit is nep! Wat erg dit!“. Meteen doken een aantal mensen erop, die normaal niet reageren en plaatsten een serie reacties: “Oh, als dit echt zo is, dan is dit wel heel erg.. ooh”. De gate naar het vliegtuig was al open en ik dacht bij mezelf: “Okay, dit is het perfecte moment het land te verlaten! :)”. Gelukkig is later het hele verhaal alsnog duidelijk geworden, maar heb ik nog wel mensen op andere plekken zien schrijven: “Haar vrienden zeiden dat ze helemaal niet ziek was.”. Ik bedacht me dat sommige mensen echt de duisternis liever hebben dan het licht en liever een leugen geloven dan de waarheid. Maar als je de waarheid wilt ontdekken.. dan laat God zichzelf zien! En de waarheid is: Jezus Christus. Hij liet zien wie God (de Vader) is.

Media aandacht

De laatste maanden is The Last Reformation steeds vaker in de media. Niet altijd positief. Bijvoorbeeld voor de reis naar Ierland is er veel stampij gemaakt door een mevrouw die had gehoord dat er tijdens een bijeenkomst een jongen genezen is van autisme door gebed. Torben werd hierdoor een aantal keren gebeld door een radio DJ (terugluisteren #1, terugluisteren #2) en verscheen in een heleboel kranten in een aantal verschillende landen. Het is grappig en triest tegelijk om te lezen wat er geschreven wordt – volgens een van de kranten zou Torben zelfs in een Porsche rondrijden 🙂 Toch kan ik ook wel begrijpen dat het anno 2016 voor veel mensen raar klinkt: demonen die uitgedreven worden waardoor klachten verdwijnen! Toch staat de Bijbel er vol van en is het in heel veel culturen (Afrika) de normaalste zaak van de wereld. Maar in het westen zijn veel mensen er blind voor.

Interview voor Deense nationale TV

Interview voor Deense nationale TV

Reformatie in Denemarken!

De laatste maanden heb ik vanuit Denemarken veel aandacht besteed aan Nederland en het team daar zoveel mogelijk ondersteund met ICT dingen, promotiewerk, mailings. Evelyn en ik hadden al wat langere tijd het plan om weer naar Nederland te gaan, maar we wisten niet echt hoe we dat moesten aanpakken. We zijn bijvoorbeeld een tijdje op zoek geweest naar een huurwoning, maar dat leek niet echt te lukken.

Ondertussen begon er een nieuw team op de staan, die het Jesus Hotel gingen overnemen. Het idee ontstond om het meer Deens te maken en ook The Last Reformation meer in Denemarken zelf onder de aandacht te brengen. Want in Denemarken wordt het nog niet echt opgepikt. Dus nu ben ik bezig, samen met het nieuwe team om een Deense site te bouwen en de mensen te helpen mensen in Denemarken ook enthousiast te maken voor de reformatie. Daar wordt nu dus druk aan gewerkt (www.densidstereformation.dk). En vanuit Nederland zal ik nog wel verder kunnen ondersteunen.

Inpakken

Omdat we op 13 juli alweer terug zijn in Nederland zijn we dus nu ook al druk bezig om in te pakken. We gaan de mensen hier enorm missen. Maar ook het mooie plekje op de heuvel met de schitterende zonsondergangen!

Vanuit het raam op Maartens kamer. We gaan dit uitzicht missen! 🙂

Toch zien we er heel erg naar uit om weer lekker in eigen land te wonen. Thijs heeft uiteindelijk goed Deens leren spreken en Evelyn kan het ook aardig verstaan en spreken. Ik bak er maar weinig van, dus ben blij om weer altijd Nederlands te kunnen spreken. 🙂

Dit zou maar zo eens de laatste post van deze blog ‘In Denemarken’ kunnen zijn.. Allemaal bedankt voor het meelezen!

Evelyn en ik zijn ervan overtuigd dat de avonturen nog niet voorbij zijn.. dit is nog maar het begin! 🙂

Gods’ zegen!

Vorige

Een jaar in Denemarken!

6 Reacties

  1. Gerrit

    Wat een prachtige getuigenissen. Yeah, dat zal inderdaad wel even slikken worden, om alles daar weer achter te laten. Een tijd om nooit te vergeten. Zullen ook weer blij zijn jullie in Emmen te zien 🙂 Liefs van ons, G & H

  2. Jan Booij

    Waw. Wederom een hele stap. Ja, het plekje op de heuvel is zeker mooi met het uitzicht. Maar Drenthe is ook super! Welkom thuis.

  3. harjan kooiker

    Wat een mooi verhaal Robbert!
    Veel zegen met de afsluit periode daar!

  4. Annemarie Hofma

    Mooie en eerlijke blog..God is goed! Goede terugreis en tot snel 🙂

  5. Saskia kamp

    Weer genoten van de inhoud van je blog. En ik geloof ook zeker niet dat het “avontuur ” hier eindigt.

  6. Jochem

    Bedankt voor jullie verslag! Inspirerend en bemoedigend. Hopelijk tot snel!

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén